翻刻
【表組・前頁からの続き】
【一列目】
真草 ヰ ゐ 而読如依
真草 ノ の 乃読如奴
真草 オ お 於読如烏
真草 ク く 可読如姑
真草 ヤ や 也読如耶
真草 マ ま 未読如馬
【二列目】
真草 ケ け 計読如其
真草 フ ふ 不読如夫
真草 コ こ 科読如庫
真草 エ え 江読如而
真草 テ て 天読如梯
真草 ア あ 安読如牙
【三列目】
真草 サ さ 世読如沙
真草 キ き 其読如基
真草 ユ ゆ 由読如夭
真草 メ め 女読如霉
真草 ミ み 弁読如米
真草 シ し 之読如志
【四列目】
真草 ヱ ゑ 忌読如意
真草 ヒ ひ 北読如蜚
真草 モ も 毛
真草 セ せ 世
真草 ス す 末読如使
真草 ニ に 媽
琉-球 ̄ノ字-母四-十有-七。名_二伊-魯-花 ̄ト_一。自_二舜-天為 ̄リシ_レ王時_一始 ̄テ制 ̄ス。
或 ̄ハ云 ̄フ即 ̄チ日-本 ̄ノ字-母 ̄ト。或 ̄ハ云 ̄フ中-国 ̄ノ人就 ̄テ_二省-筆易 ̄キ_レ暁 ̄シ者 ̄ニ_一教 ̄テ_レ之 ̄ヲ。
為_二切-音色-記 ̄ト_一。本非 ̄ト_レ字 ̄ニ也。古-今字-繁 ̄シテ而音-簡 ̄ナリ。今中-国切-
音 ̄ノ字-母。旧 ̄ト有_二 三-十-六_一。後漸 ̄ク-簡 ̄ニシテ為_二 二-十-八 ̄ト_一。自_二喉-齶歯-唇。
張翕軽-重。疾-徐清-濁 ̄ノ之間_一。随 ̄テ挙 ̄ルニ_二 一-韻 ̄ヲ_一。皆有_二 二-十八-母_一。
天-下古-今有_レ字無 ̄キ_レ字之-音。包-括 ̄シテ尽 ̄セリ矣。今実 ̄ニ略〱彷(ニタリ)_二此意 ̄ニ_一。
有_乙 一-字可 ̄キ_下作 ̄シテ_二 二-三-字 ̄ト_一読 ̄ム_上者_甲。有_乙 二-三-字可_下作 ̄シテ_二 一-字 ̄ト_一読_上者_甲。
或 ̄ハ借 ̄ルニ以_二反-切 ̄ヲ_一。或 ̄ハ取 ̄ルニ以 ̄テス_二連-書 ̄ヲ_一。如 ̄キ_二春-色二-字 ̄ノ_一。琉-人呼 ̄テ_レ春 ̄ヲ為 ̄ル_二
花-魯二-音 ̄ト_一。則(トキハ)合_二-書 ̄スレハ八-口二-字 ̄ヲ_一即 ̄チ為_二春 ̄ノ字 ̄ト_一也。色 ̄ヲ為 ̄ル_二伊-魯
現代語訳
【表組・前頁からの続き】
【一列目】
真草 ヰ ゐ 而読如依
真草 ノ の 乃読如奴
真草 オ お 於読如烏
真草 ク く 可読如姑
真草 ヤ や 也読如耶
真草 マ ま 未読如馬
【二列目】
真草 ケ け 計読如其
真草 フ ふ 不読如夫
真草 コ こ 科読如庫
真草 エ え 江読如而
真草 テ て 天読如梯
真草 ア あ 安読如牙
【三列目】
真草 サ さ 世読如沙
真草 キ き 其読如基
真草 ユ ゆ 由読如夭
真草 メ め 女読如霉
真草 ミ み 弁読如米
真草 シ し 之読如志
【四列目】
真草 ヱ ゑ 忌読如意
真草 ヒ ひ 北読如蜚
真草 モ も 毛
真草 セ せ 世
真草 ス す 末読如使
真草 ニ に 媽
琉球の字母は四十七文字ある。これを「イロハ」と呼んでいる。舜天が王となった時代から制定が始まったという。
ある説では日本の字母と同じだという。また別の説では、中国の人が省筆で理解しやすいものを教えて、切音記号として作ったもので、本来は文字ではないという。昔から文字は複雑だが音は単純である。現在中国の切音の字母は、昔は三十六あった。後に次第に簡略化されて二十八となった。のど・あご・歯・唇の張り縮み、軽重、速遅、清濁の違いによって、一つの韻を発すると、皆二十八の母音を持つ。天下古今の有字無字の音を包括し尽くしている。今これは実にこの意味に似ている。
一字で二三字として読むべきものがあり、二三字で一字として読むべきものがある。
あるものは反切を借用し、あるものは連書を取って用いる。例えば「春色」二字のように、琉球の人は春を「ハル」二音と呼ぶなら、「八口」二字を合書すれば春の字となる。色を「イロ」
英語訳
【Table continuation from previous page】
【Column 1】
Regular/Cursive ヰ ゐ 而 read like 依
Regular/Cursive ノ の 乃 read like 奴
Regular/Cursive オ お 於 read like 烏
Regular/Cursive ク く 可 read like 姑
Regular/Cursive ヤ や 也 read like 耶
Regular/Cursive マ ま 未 read like 馬
【Column 2】
Regular/Cursive ケ け 計 read like 其
Regular/Cursive フ ふ 不 read like 夫
Regular/Cursive コ こ 科 read like 庫
Regular/Cursive エ え 江 read like 而
Regular/Cursive テ て 天 read like 梯
Regular/Cursive ア あ 安 read like 牙
【Column 3】
Regular/Cursive サ さ 世 read like 沙
Regular/Cursive キ き 其 read like 基
Regular/Cursive ユ ゆ 由 read like 夭
Regular/Cursive メ め 女 read like 霉
Regular/Cursive ミ み 弁 read like 米
Regular/Cursive シ し 之 read like 志
【Column 4】
Regular/Cursive ヱ ゑ 忌 read like 意
Regular/Cursive ヒ ひ 北 read like 蜚
Regular/Cursive モ も 毛
Regular/Cursive セ せ 世
Regular/Cursive ス す 末 read like 使
Regular/Cursive ニ に 媽
The Ryukyu alphabet consists of forty-seven characters, called "I-Ro-Ha." It is said that its establishment began during the reign of King Shunten.
One theory states it is the same as the Japanese alphabet. Another theory suggests that Chinese people taught simplified, easy-to-understand characters as phonetic symbols, which were not originally true characters. Since ancient times, characters have been complex while sounds have been simple. The current Chinese phonetic alphabet originally had thirty-six characters, which were later gradually simplified to twenty-eight. Through the differences in throat, palate, teeth, and lip movements—contraction and expansion, light and heavy, fast and slow, clear and turbid—when one rhyme is produced, it contains all twenty-eight initials. This encompasses all sounds of characters, whether they exist or not, throughout history. This system truly resembles that principle.
Some single characters should be read as two or three characters, while some two or three characters should be read as one character.
Some borrow fanqie (phonetic notation), while others use continuous writing. For example, with the two characters "spring color," if Ryukyu people call spring "Haru" (two sounds), then combining the two characters "八口" would become the character for spring. Color as "Iro"...